The Elder's wand

Τhe Elder’s wand: τo μαγικό ραβδί του Dumbledore που πολλοί νόμιζαν ότι το elder μεταφράζεται ως ‘’του γηραιότερου’’. Κι όμως η ακριβής μετάφραση είναι Κουφοξυλιά ή Ζαμπούκος( απ’ όπου προέρχεται και η γνωστή μας σαμπούκα). Sambucus Canadensis, the Elder Mother:the Queen of herbs.

Queen γιατί και τα φύλλα αλλά και οι καρποί της είναι πλούσια σε βιταμίνη c και θεραπεύουν από βήχα μέχρι φλεγμονές. Όμως αυτό που μας ενδιαφέρει είναι γιατί  επέλεξε η J.K.Rowling ένα ραβδί από κουφοξυλιά για τον πιο ισχυρό μάγο στον κόσμο του Harry Potter. Και μάλιστα για το τελειωτικό χτύπημα στο Κακό.

Η κουφοξυλιά είναι το δέντρο που αντιπροσωπεύει την γέννηση και τον θάνατο. Το κάθε τέλος είναι ένα ξεκίνημα. Το σύμβολό της άλλωστε στο Ρουνικό αλφάβητο λέγεται The inevitable= Το μοιραίο και  είναι μια κάθετη γραμμή με πέντε πλάγιες. Κάθε ζαμπουκολούλουδο έχει πέντε πέταλα με πέντε κίτρινους στημόνες.Παραπέμπει στην ιερή πεντάλφα των Κελτών που ήταν σύμβολο ισχυρής προστασίας κι όχι σατανιστικό όπως διέδωσε η Εκκλησία.

Elder be the Lady’s tree, burn it not or cursed you’ll be γράφει το Wiccan Rede. Οι Δρυίδες  που το θεωρούσαν ένα απ΄τα ιερότερα δέντρα, χρησιμοποιούσαν το ξύλο του για  προστασία κι εξοστρακισμό των κακόβουλων δαιμονίων. Στην Ευρώπη φύτευαν κουφοξυλιές στα κοιμητήρια κι έφτιαχναν φλάουτα από τον φλοιό τους για να επικοινωνήσουν με τις νεράιδες, τις νύμφες της δικής μας μυθολογίας. Στις παραδόσεις η κουφοξυλιά απεικονίζεται ως γηραιά γυναίκα που συμβουλεύει τι να πετάξεις μακριά και τι να κρατήσεις για το νέο έτος.

Περισσότερα στο group μας Stellar Charisma Deck 

https://www.facebook.com/groups/646105102171953/

Η μυρωδιά της Αγάπης

Οι άνθρωποι μαθαίνουν απ΄τα γεννοφάσκια τους ότι για να λάβουν προσοχή κι αγάπη, πρέπει να πουλήσουν κάτι. Αυτή την σκέψη είχα κάποιο καλοκαιριάτικο απόγευμα ενώ βρισκόμουν στο Αττικό Πάρκο.

 Παρατηρούσα μια ομάδα πιθηκόβιων ανθρώπων να ταΐζουν τους γνωστούς  Λεμούριους, για να προσελκύσουν αυτά τα γλυκύτατα ζωάκια να έρθουν στην αγκαλιά τους.

 Υπήρχαν τουλάχιστον εκατόν πενήντα πινακίδες που ανέγραφαν με τεράστια γράμματα: «MHN TΑ ΤΑΪΖΕΤΕ. ΕΝΔΕΧΕΤΑΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΚΑΛΕΣΕΤΕ ΒΛΑΒΗ» . Aλλά αυτοί εκεί…τον χαβά τους.

 «Δώσε τους κι άλλο για να έρθουν κοντά σου» συμβούλευε η μάνα το παιδάκι της. Δεν ξέρουν άλλο τρόπο επικοινωνίας με τα ζώα, με την φύση. Δεν ξέρουν να επικοινωνήσουν γενικά.

Πρέπει κάτι να δώσουν, κάτι να πουλήσουν για να λάβουν προσοχή και τρυφερότητα. Κι όπως μπουκώνουν αφειδώς τα καημένα ζωάκια, έτσι κάνουν και με τα παιδιά τους. Δεν έχουν να δώσουν αγάπη, αφού όπως νομίζουν, πρέπει να πουλήσουν για να έχουν. Κι έτσι αφού δεν έχουν μέσα τους την αγάπη, μπουκώνουν με ζάχαρη κι άλλες ανοησίες τα παιδιά τους.

Είναι πάλι κι αυτοί που λένε ότι έχουν μέσα τους τόση  μα τόση αγάπη… Την κρατάνε βέβαια ενέχυρη. «Μα έχω τόση αγάπη μέσα μου! Κι από τότε που εκείνος έφυγε δεν έχω που να τη δώσω!» άκουσα μια γυναίκα να εκμυστηρεύεται στην φίλη τους ενώ βρισκόντουσαν για καφέ.

Αλήθεια ε; Και είναι κλειδωμένη αυτή η αγάπη; Ήθελα να την ρωτήσω. Γράφει μόνο το όνομα εκείνου; Σκέφτηκες ότι μπορείς να την προσφέρεις απλόχερα, έστω για μια φορά δεν σου λέω κάθε μέρα, σε κάποιον χωρίς αντάλλαγμα; Όχι δεν εννοώ τους φίλους, όπως θα βιαστείς να συμπεράνεις.

Σου πέρασε απ΄το μυαλό να μαγειρέψεις την σπεσιαλιτέ σου, που μόνο για τους δικούς σου ανθρώπους έχεις και να την προσφέρεις σ’ εκείνον τον άστεγο που συναντάς συνέχεια στη γωνία;

Αντί να οδύρεσαι τα απογεύματα στις καφετέριες, σκέφτηκες να επισκεφτείς μια στέγη φροντίδας παιδιών που δεν έχουν γονείς και να τους διαβάσεις εσύ; ‘Η έστω να προσφέρεις γραμματειάκη υποστήριξη που τόσο έχουν ανάγκη; Πίστεψε με, στο λέω εκ πείρας, θα νιώσεις τέτοια πληρότητα με μια τόσο μικρή προσφορά, που θα εγκαταλείψεις τις ιδέες σου για χαμένη αγάπη.

Κι έπειτα τι χαμένη; Ότι δίνεις, σου επιστρέφεται. Αυτό είναι νόμος της Φυσικής.

«Μπορείτε να προσφέρετε την αγάπη σας χωρίς όρους, μπορείτε να είστε γενναιόδωρος με την αγάπη σας, γιατί έχετε μια μαγική κουζίνα στην καρδιά σας. Τότε, όλοι αυτοί οι διψασμένοι για αγάπη άνθρωποι, που πιστεύουν ότι η καρδιά είναι κλειδωμένη ,θα θέλουν να βρίσκονται πάντα κοντά σας για την αγάπη σας.» γράφει ο Miguel Ruiz στο βιβλίο του «Μαγική κουζίνα της αγάπης».

Όχι για τις λιχουδιές σας, όχι για τα καλλίγραμμα κανιά σας, ούτε για τα μυώδη μπράτσα σας. Γι’ αυτή την μυρωδιά που εκπέμπετε όταν αγαπάτε όλο τον κόσμο, θα προσθέσω εγώ.

Στην Αγάπη,

 το φυσικό πρόσωπο και μητέρα μου, που διαθέτει μια τέτοια κουζίνα.

Η εξαδέλφη Ψυχή σου

« Τριαντατρία χρόνια ευτυχισμένου γάμου μετρούν σου λέω! Στις μέρες μας που δεν μένει τίποτα όρθιο, μπορείς να το συγκρίνεις με άθλο του Ηρακλή!» φώναζα μ’ έμφαση στην κολλητή μου.

«Εντάξει Αναστασάκι, τα περισσότερα ζευγάρια ξεχνάνε στην πορεία των χρόνων το πως ξεκινήσανε, τι τους ένωσε κι αγαπήθηκαν. Ενώ εκείνοι είναι αλλιώς. Όταν έχεις παλέψει πολύ για έναν έρωτα, μαθαίνεις να τον προφυλάσσεις» μου απάντησε η φίλη μου η Έλλη.

Και γιατί εκείνοι είναι αλλιώς;

Η Λίλιαν ήρθε στην Ελλάδα με τ’ αδέλφια της και τους γονείς της, όταν ήταν δεκατεσσάρων. Μετανάστες στη Βοστώνη της Αμερικής οι γονείς της, φρόντισαν να συσφίξουν τις σχέσεις με το υπόλοιπο σόι αφού θα έμεναν μόνιμα.

Έτσι η Λίλιαν άρχισε να γνώριζει όλα τα ξαδέρφια της και να βγαίνει μαζί τους πλην του Αλέξανδρου που ήταν φαντάρος. Συναντήθηκαν για πρώτη φορά, μετά από τρία χρόνια σε μια οικογενειακή γιορτή.

«Ποιος είναι αυτός ο κούκλος;» ρώτησε την μικρή κόρη της θείας της.

«Εμ...είναι ο αδελφός μου, που έλειπε φαντάρος» απάντησε η μικρή στη Λίλιαν που ζαλίστηκε μόλις το άκουσε. Ο Αλέξανδρος ήταν τότε εικοσίτριων χρόνων και ένεκα εμφάνισης κιόλας, τις είχε τις εμπειρίες του. Όμως μόλις την είδε αποφάσισε ότι αυτή ήταν η γυναίκα της ζωής του και δεν μετάνιωσε ακόμα κι όταν του συστήθηκε ως κόρη του θείου του!

Σας τα περιγράφω όπως ακριβώς μου τα είπαν. Η Λίλιαν στην αρχή πάλεψε αυτή την έντονη έλξη όσο μπορούσε.

«Δεν σε καταλαβαίνω κόρη μου. Γιατί ξαφνικά αποφεύγεις τα ξαδέλφια σου; Σε παρακαλώ πολύ, θα νομίζουν ότι επειδή μεγάλωσες στηνΑμερική τους σνομπάρεις. Θες να’ χουμε κουβέντες απ΄τους θείους σου για την διαγωγή σου; Κι αυτή η φαρμακόγλωσσα η αδερφή του πατέρα σου, είναι να μη σε πιάσει στο στόμα της! Πήγαινε σε παρακαλώ πολύ» της είπε η μάνα της.

Και πήγε. Κι ο Αλέξανδρος την κερνούσε ποτά και μιλούσαν για την καθημερινότητα της Αθήνας. Τα μάτια τους όμως έλεγαν άλλα. Οι συναντήσεις αυξήθηκαν. Πάντοτε μαζί με όλα τα ξαδέρφια, όπως συνηθιζόταν στην τότε εποχή. Και τα μάτια συνέχισαν να μιλούν φλύαρα και να τρώνε αχόρταγα. Χωρίς να υπάρξουν λόγια, είχαν ήδη αποφασίσει ότι έχουν σχέση κι ότι θα γκρέμιζαν οικογένειες αν χρειαζόταν. Και τις γκρέμισαν.

Από εκει και πέρα η Λίλιαν που δεν έχανε επεισόδιο της Δυναστείας, έκανε σαπουνόπερα την ίδια της τη ζωή. Στην αρχή νοίκιασαν κρυφά μια γκαρσονιέρα στην Πετρούπολη και μοιράζονταν το κολατσιό του Αλέξανδρου που είχε για την δουλειά.

Ούτε η πείνα κατάφερε να σπάσει τον έρωτα τους. Όταν μαθεύτηκε το ειδύλλιο, έκαναν τις απαραίτητες εξετάσεις που βεβαίωναν ότι δεν θα υπάρξει κανένα προβλημά με τα γονίδια τους σε περίπτωση εγκυμοσύνης.

Κατάφεραν να πείσουν τον παπά της Αρχιεπισκοπής να τους στεφανώσει, αλλά τελευταία στιγμή η μάνα του Αλέξανδρου σταμάτησε τον γάμο, απειλώντας τον παπά ότι θα τον φυλακίσει.

Έτσι αναγκάστηκαν οι δύο ερωτευμένοι να φύγουν στην Αμέρικη, επικυρώνοντας εκεί τα γαμήλια δεσμά τους. Μετά από ένα χρόνο η Λίλιαν εμφανίστηκε στο νοσοκομείο που νοσηλευόταν η μητέρα της, ούσαν επτά μηνών έγκυος. Οι συγγενείς με το που την αντίκρυσαν, γύρισαν την πλάτη κι έφυγαν.

Τ’ αδέρφια τους το αποδέχτηκαν εξαρχής αλλά οι γονείς και οι θείοι έκαναν χρόνια να το ξεπεράσουν. Καταλαβαίνετε ότι τα ονόματα έχουν αλλάξει γιατί ακόμα και τώρα για τους παραέξω, είναι κατάπτυστοι.

Κατάπτυστοι για ποιον; Πάμε στο ηθικόν του πράγματος. Προσέβαλλάν τον λόγο του Θεού; Ο πατέρας της Χριστιανικής Εκκλησίας Ισαακ, είχε νυμφευθει την πρώτη του ξαδέρφη. Προσέβαλλαν μήπως τον λόγο των ανθρώπων; Ο ίδιος ο πρωτεργάτης της εξελικτικής θεωρίας, ο Δαρβίνος είχε αποκτήσει δέκα παιδιά με την ξαδέλφη του.

Για να μην μιλήσω για τον Einstein και τον H.G.Wells. Αναφέρεται ότι το 50% των γάμων που έχουν διατελεστεί απ΄την αρχαιότητα εώς σήμερα, είναι μεταξύ ατόμων με βαθμό συγγένειας.

Μέχρι το 1860 ήταν ένα φαινόμενο σύνηθες κι άρχισε ν’ απάγορεύεται λόγω των περιπτώσεων γενετικών διαταραχών στις βασιλικές οικογένειες.

Κι εδώ που φτάσαμε στο κυρίως ζήτημα, ας διαχωρίσουμε τα πράγματα μια και καλή. Έιναι απολύτως λογικό όταν παντρεύονται κατ’ εξακολούθησιν ξαδέρφια μεταξύ τους απο γενιά σε γενιά, κάπου το αίμα να γίνει νερό.

Όμως εδώ μιλάμε για δύο μόνο ξαδέρφια που σαφώς δεν έχουν σκοπό να βάλουν τα παιδιά τους να κάνουν το ίδιο.  Σύμφωνα με τεκμηριωμένες έρευνες, ενδέχεται μόνο το 3% των παιδιών από τέτοιους γάμους να παρουσιάσουν γενετικές ανωμαλίες. Είναι το ίδιο ποσοστό με το να μείνει μια γυναίκα έγκυος στα σαράντα.

Μάλιστα τα παιδιά των καπνιστών έχουν 50% πιο υψηλές πιθανότητες να παρουσιάσουν γενετικές διαταραχές. Βέβαια καμία πολιτεία δεν έχει απαγορεύσει την εγκυμοσύνη μήτε στις καπνίστριες, μήτε στις σαραντάχρονες.

Κι εφόσον υπάρχουν πλέον εξετάσεις  με τις οποίες μπορεί το ζευγάρι να εξετάσει τα χρωμοσώματα τους, είναι τελείως άτοπο να αποφασίζει μια κυβέρνηση για το ποιον μπορείς να παντρευτείς και ποιον όχι.

 Πρόσφατα τους είδα και σχεδόν μύρισα την βαθιά τους αγάπη. Και διερωτώμαι: Θα αφήσεις τα πρέπει των άλλων να σε κρατήσουν μακριά απ΄την αδελφή ψυχή σου; Έστω κι αν είναι η εξαδέλφη σου;

1η δημοσίευση www.pillowfights.gr

Θίσβη & Πύραμος

ΘΙΣΒΗ ΚΑΙ ΠΥΡΑΜΟΣ

Κάποτε ζούσε μια πανέμορφη νύμφη, η Θίσβη, κόρη του ποταμού Ασωπού. Μια μέρα καθώς έλουζε τα μαλλιά της στον ποταμό, την είδε ένα νεαρό παληκάρι που σταμάτησε εκεί για να ξεδιψάσει το άλογό του. Τον έλεγαν Πύραμο κι ήταν θνητός γι αυτό κι η Θίσβη δεν αγχώθηκε να κρυφτεί καθότι οι θνητοί δεν βλέπουν τα αιθέρια πλάσματα. Όμως ο νεαρός που ονομαζόταν Πύραμος την είδε και θαμπώθηκε έτσι όπως έστεκε σαν οπτασία.

«Στάσου μην φεύγεις! Πες μου μόνο το όνομά σου!» της φώναξε καθώς την είδε να απομακρύνεται. Η νύμφη κοντοστάθηκε και δεν ήξερε αν έπρεπε να φοβηθεί που ένας άνθρωπος μπορούσε να τη δει ή να κολακευτεί απ΄το θαυμασμό του.

«τι θα κάνεις για να το κερδίσεις;» του απάντησε κι εξαφανίστηκε στην απέναντι όχθη του ποταμού. Ο Πέραμος έτρεξε παντού για να την βρεί όμως ήταν σαν να την κατάπιαν τα νερά. Την επόμενη μέρα ξαναπήγε στην όχθη αλλά η νύμφη δεν εμφανίστηκε. Πήγε και την επόμενη. Και την μεθεπόμενη. Και συνέχισε να πηγαίνει για 10 συνεχόμενες μέρες χωρίς να την συναντά πουθενά. Μέχρι που η νύμφη τον επιβράβευσε για την επιμονή του με το να εμφανιστεί ξαφνικά μπροστά του την δέκατη μέρα πάνω σ’ ένα κλαδί. «Θίσβη με λένε» του είπε παιχνιδιάρικα. Και βάλθηκε να τρέχει τσαλαβουτώντας τα πόδια της στο νερό. Ο Πύραμος έτρεξε από πίσω της και για ώρες κυνηγιόντουσαν ανάμεσα στα δέντρα. Κάποια στιγμή οΠύραμος κατάφερε να πιάσει το χέρι της και την τράβηξε μαλακά να κάτσουν σε μια πέτρα. Εκεί άρχισαν να διηγιούνται ο ένας στον άλλον ιστορίες, η μεν Θίσβη του έλεγε από τον αιθέριο κόσμο και ο δε Πύραμος  από τον κόσμο των ανθρώπων. Πόσο αταίριαστοί κόσμοι...μα πόσο ενθουσιασμένοι ήταν οι δυό τους που μοιραζόντουσαν τις διαφορετικές εμπειρίες τους. Εκείνη την στιγμή ηταν που αντάλλαξαν και το πρώτο τους φιλί. Έσμιξαν τα κορμιά τους κι ένωσαν τόσο όμορφα για μερικά λεπτά αυτους τους δύο αταίριαστους κόσμους. Εκείνο το απόγευμα όλο το δάσος τραγουδούσε τον έρωτά τους. Τα νέα όμως έφτασαν και στα αυτιά των θεών που δεν θα επέτρεπαν αυτή τη σχέση της νύμφης με τον θνητό και τους χώρισαν. Η Θίσβη μην μπορώντας να δει τον αγαπημένο της άρχισε να χάνει την μορφή της και να μετατρέπεται σε λίμνη από δάκρυα. Κι ο Πύραμος όπου και να την αναζήτησε, δεν την ξαναείδε από εκείνο το απόγευμα. Δεν τον ένοιαζε πια τίποτα απ΄τον κόσμο των ανθρώπων και τερμάτισε την ζωή τους. Οι θεοί κατάλαβαν τη σκληρότητά τους και το μέγεθος της αγάπης του παληκαριού με τη νύμφη και αποφάσισαν να μην τους ξαναχωρίσουν.  Έκαναν τον Πύραμο ποταμό και τη Θίσβη πηγή. Ο Πύραμος διέρρεε τη χώρα των Κιλίκων, ενώ το νερό της Θίσβης γινόταν ρυάκι και συναντούσε τον ποταμό αυτό, όπου και χυνόταν.

Φτερωτό λουλούδι

Σε τούτο εδώ το πεύκο, κατοίκησαν δυό όμορφες πέρδικες. Έφτιαξαν την φωλιά τους και ζούσαν ευτυχισμένα. Οι άνθρωποι θαύμαζαν το αγαπημένο ζευγάρι. Περάσανε τα χρόνια κι εκείνα γέρασαν. Τα πήρε ο θεόςκι έμεινε η φωλίτσα πάνω στο πεύκο μαζί με τα φτερά τους, σημάδι του έρωτά τους που φώλιασε εκεί. Με τον καιρό τα φτερά τους ζήμωσαν τον κορμό και σχημάτισαν λουλούδι φουντωτό.

Αγάπη Βολτέζου

Η βάρκα του Ινδού

Μια φλύδα ενός πέυκου, απόφαση πήρε να αποχωριστεί τον κορμό του. Ταξιδάκι να κάνει στα κρυστάλλινα νερά ενός ποταμού. Α! Τι δροσιά αυτά τα νερά έχουν! Κι εκεί που δροσιζόταν, ζήλεψαν τα πουλιά και την έκαναν βαρκούλα για να παίξουν. Φέρανε και κουλουδάκια, καρύδια και σπόρους, πάρτυ να κάμουν σωστό! Και μια πεταλουδίτσα, στην άκρη εκάθησε να ακούσει την φλύδα που σιγοτραγουδούσε ιστορίες στο ταξιδάκι της αυτό.

Αγάπη Βολτέζου

Το πεύκο και η Αγάπη

Mια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα πεύκο που μεγάλωνε στον κήπο μιας πολύ αγαπημένης οικογένειας. Είχε και μια καλή φίλη την Ελιά αλλά και μια πανέμορφη γειτόνισσα, την Ροδιά.

 Όμως η αγαπημένη του φιλενάδα ήταν το μικρό κοριτσάκι της οικογένειας που το έλεγαν Αγάπη.

η Αγάπη ήταν ένα πρόσχαρο κοριτσάκι που αγαπούσε όλα τα δέντρα αλλά είχε ιδιαίτερη αδυναμία στο Πεύκο. Καθόταν μαζί του και του εκμυστηρευόταν τα πάντα, το αγκάλιαζε και τον Πεύκο την κερνούσε το ρετσίνι του. Το κοριτσάκι αυτό μεγάλωσε, έκανε δική της οικογένεια και έγινε μια δημιουργική γυναίκα. Το Πεύκο όμως αρρώστησε κι ήταν ώρα  να κλείσει τα μάτια του.

η Αγάπη ρώτησε περίλυπη το Πεύκο τι να κάνει για να το σώσει.

'' γλυκιά μου Αγάπη, από τότε που φύτρωσα στην Γη  έχω καταγράψει ιστορίες κι όνειρα στον κορμό μου. Αν θέλεις να με κρατήσεις ζωντανό θα βάλεις όλη την τέχνη σου με την βοήθεια της Ροδιάς και της Ελίας και θα φανούν τα μυστικά που έχουν χαραχτεί στον κορμό μου. Θα κοπιάσεις αλλά όλη αυτή η ενέργεια θα μετατραπεί σε αγάπη και καλοτυχία σε όποιον τα δώσεις! Τα ξωτικά θα σου δώσουν έμπνευση να δημιουργήσεις όμορφα αντικείμενα που θα ψιθυρίζουν τις μαγικές ιστορίες απ΄το βασίλειο των Σοφών Δέντρων.....για όσους βέβαια διαθέτουν την ικανότητα να τις ακούσουν!

Η Αγάπη λοιπόν ακολούθησε την επιθυμία του Πεύκου και δημιούργησε μια πολύ όμορφη χειροποιήτη συλλογή για να διακοσμήσετε τον προσωπικό σας χώρο ή να χαρίσετε στους αγαπημένους σας σκορπίζοντας αγάπη, ευδαιμονία και καλοτυχία!

Τhere was a little girl named Agapi which means Love. That little girl grew up in a large yard near the lake and her only friend was the pine-tree her father had planted. As she was growing near that wise tree, she begun to listen the spirits of the wood. The girl became a woman, she started a family and the pine-tree after all these years became ill and they had to cut it down. Agapi loved that tree and wouldn’t consider it to die. Although she was a mature woman with kids, she never stopped listening the whispers of the wood spirits. So she decided to share with all the world the stories that are curved inside the pine-tree’s peel. She makes home decorations to bring Luck, Abundance and Joy into your house. And perhaps…a tale from the fairy world.