O βασιλικός οίκος της Ελισσάβετ, η fairy Melusine και τα Starbucks

Την περίοδο αυτή γράφω τον αποσυμβολισμό κάποιων Κέλτικων μύθων κι εν μέσω της έρευνας, έπεσε το μάτι μου σ' ενα παράξενο πλάσμα με ουρά φιδιού που μου θύμισε το λογότυπο των Starbucks.
Στην αρχή νόμισα ότι η ανάγκη μου για καφεϊνη μου δημιουργούσε παραισθήσεις αλλά με μια μελέτη στο google διαπίστωσα ότι όντως τα Starbucks έχουν υιοθετήσει για λογότυπο την μορφή της Melusine. Και βέβαια δεν είναι η πρώτη φορά που αρχέγονα θεϊκα σύμβολα εμοντερνίζονται με σκοπό ή χωρίς.
Ο οίκος Versace έχει σαν λογότυπο του το δικό μας Γοργόνειον. Αν διατηρούσαμε τα πνευματικά δικαιώματα των ελληνικών κειμηλίων θα είμασταν μια πλούσια χώρα βέβαια αλλά αυτό είναι ένα άλλο θεμα.

Ποια όμως ήταν η Μelusine και που κολλάει με την βασίλισσα Ελισσάβετ του Ουίνδσορ ;

Σύμφωνα με τον θρύλο η Μelusine ήταν κόρη της νεράιδας Pressine κι επειδή πήρε πρωτοβουλία να εκδικηθεί μαζί με τις δύο αδερφές της τον θνητό πατέρα της Elinas βασιλιά της Σκοτίας για την εξορία της μητέρας της, η Pressine την καταρράστηκε. Ήταν μια μητέρα που ήθελε να βάζει σε τάξη μόνη της τη ζωή της και καθόλου δεν της άρεσαν οι ανεξάρτητες κινήσεις της κόρης της που παρέσυρε και τις άλλες δυο.
Αντί να την βάλει τιμωρία με το ένα πόδι στον τοίχο όπως έκαναν οι δικές μας μανάδες, την καταρράστηκε να γίνεται απ΄τη μέση και κάτω φίδι κάθε Σαββάτο.

Την Μelusine καθόλου δεν την απέτρεψε αυτό να ερωτευτεί και μάλιστα έτσι ανεξάρτητη που ήταν, να ζητήσει η ίδια σε γάμο τον δούκα του Ανζού, Fulk le Noir.
Του ζήτησε φυσικά αφού του έκανε την πρόταση, ποτέ να μην βρίσκονται το Σάββατο κι ούτε να δοκιμάσει ποτέ να την ακολουθήσει και να δει τι κάνει.

Ο δούκας όπως φυσικά θα έκανε κάθε περίεργος άνδρας, έσπασε την συμφωνία και την κατασκόπευσε κάποιο Σάββατο ανακαλύπτοντας τα φιδίσια κάλλη της συζύγου του. Εκείνος τρόμαξε, εκείνη ντροπιάστηκε και βγάζοντας φτερά(άλλωστε κόρη νεράιδας ήταν) πέταξε μακρυά.

Πριν όμως ανοίξει τα φτερά της του είχε χαρίσει ένα γιο, τον Geoffrey(όχι αυτόν του Game of Thrones αν και ο Martin  εμπνευστηκε κατά πολύ απ΄τα σκάνδαλα του οίκου των Anjou).

Aπ'τον Geoffrey γεννήθηκε ο Ερρικος ο Β' που ενώσε τον οίκο του Ουίνδσορ, γεγονός που κάνει την βασίλισσα Ελισσάβετ και όλη τη Βρεττανική βασιλική οικογένεια, απογόνους της Μelusine με το φιδίσιο το κορμί.

Ίσως οι θεωρίες συνομωσίας του David Icke περί ερπετόμορφης καταγωγής της Βρεττανικής βασιλικής οικογένειας να μοιάζουν γελοίες, αλλά έχουν κάποια βάση.

Είτε είναι θρύλος είτε όχι η Melusine θα παραμείνει αθάνατη μέσα απ΄τα ποτήρια των πανέξυπνων καφεπαραγωγών των Starbucks που γνωρίζουν πολύ καλά την τέχνη της παραγωγής πλούτου μέσω αρχέγονων συμβόλων.

( προσωπική μου άποψη, ο καφές τους δεν είναι τόσο καλός για να είναι τόσο ακριβός).

Cheers anyway!

Όταν κρατά εκείνη το πορτοφόλι

Όσες φορές έχω ακούσει τη φράση «σημασία έχει η αγάπη» είναι ακριβώς σα να ακούω ότι «το μέγεθος δεν μετράει τόσο πολύ». Στην πράξη ξέρεις να το υποστηρίξεις; Και βέβαια το μέγεθος μετράει . Σε όλους τους τομείς. Τι γίνεται όταν το μέγεθος της τσέπης της γυναίκας είναι μεγαλύτερο απ΄του άντρα που έχει συνάψει σχέση;

 Ας πούμε ότι έτυχε η Χ να έχει βρει μια καλή δουλίτσα προ κρίσης και να παίρνει έναν ικανοποιητικό μισθό. Και γνωρίζει τον Ψ που ναι μεν είναι το ιδανικότερο ταίρι , αλλά σ’ αυτή την φάση της ζωής του, τα βγάζει πέρα με δυσκολία. Εκείνη ονειρεύεται φέτος να πάει διακοπές με το υπέροχο μωρό σε κάποιο κοσμοπολίτικο νησί κι εκείνος δεν διαθέτει ούτε πέντε ευρώ για καφέ.

Γιατί μπορεί εκείνη να τακτοποίησε τις υποχρεώσεις της και να έχει τις επιλογές της στο που θα χαλάσει τον υπόλοιπο μισθό, αλλά εκείνος όπως τα πήρε,έτσι και τα έδωσε στους λογαριασμούς. Κι όταν το κορίτσι του θα θέλει κρασί και θάλασσα, εκείνος τρέμει που το χατήρι θα της χαλάσει.

 Γιατί ο Ψ είναι ερωτευμένος μαζί της κι επιθυμεί διακαώς να την κάνει να γελάει, να της αγοράζει εσώρουχα που θα φορά μόνο για κείνον, να δοκιμάζουν κοκτέιλ μαζί και να μεθούν και να φιλιούνται παράφορα, αλλά πως θα τα κάνει όλα αυτά με άδεια τσέπη; Και η Χ νιώθει το ίδιο και  θέλει να χαρεί τον έρωτα τους σε κοινές δραστηριότητες που εκείνος δεν μπορεί να ανταπεξέρθει.

Πόσο θα κρατήσει αυτή η σχέση όταν μόνο ο ένας απ΄τους δύο έχει; Όπως και να το πάρεις, είτε φεμινιστικά είτε πατροπαράδοτα, ένας άντρας που σέβεται τον εαυτό του δεν θα δεχτεί να τον βγάζει συνέχεια η γυναίκα του έξω.

Κοίτα να δεις που βρήκα τον πρίγκηπα , σκέφτεται η Χ, αλλά δεν έχει ούτε σέλα για το άλογο του.

«Πάμε σινεμά αγάπη μου;»

«Ομορφιά μου βγήκαμε χτες για φαγητό και πλήρωσες εσύ. Δεν μπορώ να σε αφήσω να πληρώσεις και σήμερα.»

«Μα βαρέθηκα να είμαστε κλεισμένοι μέσα και τέλωσπαντων εγώ αλλιώς έχω συνηθίσει.»

Ώπα. ατάκα τζιζ! Εκεί λοιπόν αρχίζει να φθίνει η άγαπη και να μετρά  το μέγεθος. Το μέγεθος του δικού σου πορτοφολιού ενάντια στο δικό του.

Για να σε δώ, τι θα κάνεις τότε;

Φυσικά και δεν μιλάω για την περίπτωση να έχεις βρει χαραμοφάη και να τον ταίζεις. Ανέκαθεν πίστευα ότι οι άνθρωποι δεν χωρίζονται σε ράτσες, φυλές ή τάξεις.

Οι άνθρωποι χωρίζονται σε επίπεδα. Ύπαρχουν εκείνοι που έχουν οράματα και στόχους. Κι υπάρχουν κι αυτοί που μένουν στην επιφάνεια και είναι ‘’ότι φάμε κι ότι πιούμε’’. Και αυτό ισχύει και στα δύο φύλα.

 Ο Ισοκράτης έλεγε ότι οι άνδρες κάνουν τα έργα και η γυναίκα τον άντρα. Δεν τον κάνουν λοιπόν τα λεφτά, αλλά η ακέραια παρουσία του στη ζωή σου, η πρόθεση του να σε βάλει στο θρόνο της καρδιάς του και να σε έχει βασίλισσα. Οι στόχοι του και το όραμα του.

Μπορεί να δυσκολεύεται τρομερά στο τώρα. Όμως όλες μα όλες οι καταστάσεις είναι αναστρέψιμες. Εκεί δεν χρειάζεται μόνο αγάπη αλλά και εμπιστοσύνη. Εμπιστοσύνη σε κείνον και τις ικανότητες του να χειριστεί τις δυσκολίες, εμπιστοσύνη στην πρόθεση του, εμπιστοσύνη στη ζωή που τον έφερε στο δρόμο σου. Ε κι αυτή κάτι παραπάνω θα ήξερε...

Αν λοιπόν όταν τον κοιτάς η ψυχή σου ανοίγει σαν κρίνο ολάκερο όπως έγραφε κι η Πολυδούρη, θα υπολογίσεις ότι η τσέπη του σήμερα διαθέτει μόνο μονόευρα;

Το ξέρω είναι δύσκολο να έχεις τα χρήματα να κάνεις αυτό που γουστάρεις αλλά εκεινός να μην μπορεί να ακολουθήσει. Όμως η υπομονή είναι μια αρετή που είναι σπάνια στις μέρες μας κι αν εσύ δεν τη διαθέτεις, τότε δεν είσαι η κατάλληλη γυναίκα για εκείνον. Τι εννοώ;

 Οι γκομενίτσες θέλουν έναν άντρα που τα έχει όλα. Μια πραγματική γυναίκα βοηθά τον άντρα της να τα αποκτήσει όλα.

Ενέπνευσέ τον μα προς θεού μην του υποδείξεις ποτέ τι να κάνει. Τα δικά σου βήματα προς την επιτυχία έγιναν με τα δικά σου παπούτσια κι εκείνος φοράει άλλο νούμερο.

 Συνεπώς η γκρίνια και οι πιεστικές συμβουλές για να φτάσει το δικό σου σκαλοπάτι θα κατακρημνίσουν την σχέση σας, σαν μπάλα απ΄τον έβδομο όροφο.

Βάλε τη φαντασία σου να δουλέψει και βρες πράγματα να κάνετε που δεν χρειάζονται χρήματα. Ζούμε στην πιο ερωτική χώρα όπου κάθε πόλη και χωρίο έχουν την δική τους συγκλονιστική ομορφιά, οπότε δεν είναι κάτι δύσκολο.

Τράβηξε τον έξω απ΄τα εγκόσμια και τους αρνητικούς ψιθύρους. Δημιούργησε ένα όμορφο κλίμα στη σχέση σας, ούτως ώστε έχει το σθένος εκείνος να δράσει.

Το κύμα ενέργειας που θα λάβει απ΄τον έρωτα σου, θα θέσουν το μυαλό του σε κίνηση. Τότε όσο και να έχεις τρέξει εσύ, θα σε προφτάσει. Το χέρι του θα αρπάξει το δικό σου και θα πορευτείτε μαζί.

Ο ολοφάνερος έρωτας

"Και σου έχω πει βρε μωρό μου, όταν έρχομαι να μείνω σπίτι σου να μου έχεις πάντα διαθέσιμα ένα στιλό και πολλές κόλλες χαρτί!"

 

"Συγγνώμη αγάπη μου αλλά να…ξέρω ότι οι περισσότερες γυναίκες όταν πάνε να κοιμηθούν στο σπίτι του καλού τους, ενδιαφέρονται να υπάρχει χώρος να απλώσουν τις κρέμες τους και να΄ναι καθαρό το μπάνιο."

Μου απάντησε με αυτό το λατρεμένο ειρωνικό υφάκι και την απορία στο βλέμμα για το αν έπεσε πάλι πάνω σε παράδοξη γκόμενα…another freak again.

"Η βεράντα σου είναι ο χώρος που μ΄ ενδιαφέρει μωρό μου, όχι το πόσα τετραγωνικά είναι το σπίτι σου κι αν διαθέτει καναπέδες με δερμάτινη επένδυση. Αυτή η θέα!!! Αυτή η κρυφή πύλη στη συνειδητότητα…θα πλήρωνα όσο όσο γι΄αυτήν!"

Συνέχισε να με κοιτάει με το ύφος : γιατί σε μένα όλες οι λολές;

 Βρε μωράκι μου γλυκό εδώ υπάρχει ένας έρωτας μεγάλος και δεν εννοώ τον δικό μας που είναι έτσι κι αλλιώς, αλλά εκείνον…τον διαχρονικό…τον έρωτα του Ουρανού με την Γη.

 Ο καλός μου μένει σε μια καμαρούλα μια σταλιά δύο επι τρία στην Καλλίπολη του Πειραιά. Κι αν η καμαρούλα είναι δύο επί τρία στην κυριολεξία κι όχι επειδή ταίριαξε με το γνωστό λαϊκό άσμα, η βεράντα λοιπόν είναι δύο επί δύο. Ακόμα πιο σταλιά.

 Αλλά σταλιά σταλιά κι αχόρταγα τα πίνει τα φιλιά της. Όχι της Μαρινέλλας, της Γης. Ανάμεσα από πολυκατοικίες με κακοβαλμένες κεραίες και θερμοσίφωνες, ξεπροβάλλει λαμπρότατη η γαλάζια Θεά. Ναι θεά. Δεν έκανα λάθος τον τόνο.Για άλλους είναι θέα. Για μένα είναι Θεά.

Μια Θεά που σε αναγκάζει να δεις κατάματα την αλήθεια. Αν κι εφ΄όσον βέβαια μέσα απ΄τους καταιγιστικούς γρήγορους ρυθμούς της ζωής σου, καταφέρεις να κοντοσταθείς και να προσέξεις το Ολοφάνερο. Και ποιο είναι το ολοφάνερο; Λίγοι το παρατηρούν. Κι ακόμα πιο λίγοι αντέχουν να κρατήσουν αυτή τη σκέψη για πάνω από 60 δευτερόλεπτα.

Για κάτσε…όπα…Πέρα απ΄αυτήν την κυριούλα που βγήκε ν΄απλώσει στο μπαλκόνι και πίσω από κείνη την κεραία δίπλα στα σπασμένα κεραμίδια, βλέπω να ξεπροβάλλει μια γραμμή…. Ξεκάθαρη γραμμή! Μια κοίλη γραμμή που χωρίζει το μπλέ της θάλασσας με την πιο ανοιχτή απόχρωση του γαλάζιου ουρανού αλλά που ταυτόχρονα ενώνει απόλυτα αυτά τα δύο.

 Για κάτσε να δεις ρε συ….είναι η υδρόγειος που μας έδειχναν στο σχολείο, τώρα live. Ma ναι! Είναι μια τεράστια μπάλα κι εγώ που κάθομαι στην καρεκλίτσα  σ΄ αυτό το βεραντάκι είμαι το μυρμήγκι που κάθεται σ΄αυτήν την τεράστια μπάλα!

 Κι όσο παρατηρείς κι εμβαθύνεις στην εικόνα βλέπεις να ενώνεται απόλυτα αυτό το μπλε της θάλασσας με το γαλάζιο του ουρανού σαν να κάνουν έρωτα! Και δεν σταματούν! Κάνουν αιώνιο έρωτα κι εσύ αισθάνεσαι ακόμα πιο μυρμήγκι. Ρε ποια δουλειά; Ποια ζωή;

 Όσο εγώ ασχολούμαι να εκπληρώσω τους στόχους  που μου έθεσε η κοινωνία να πετύχω κι ασπρίσουν τα μαλλιά μου και κρεμάσει το δέρμα μου τρέχοντας και προσπαθώντας, αυτοί οι δύο θα συνεχίσουν να κάνουν έρωτα. Και θα πέσουν κάποια σπίτια και θα χτιστούν άλλα στη θέση τους και θα έρθουν καινούριοι κάτοικοι κι αυτοί οι δύο τον χαβά τους!

 Ουρανός και Γη θα συνεχίσουν να κάνουν έρωτα μπροστά στα μάτια σου…Στο δείχνουν ολοφάνερα! Αρκεί να σηκώσεις τα μάτια σου απ΄τη μυρμηγκοφωλιά σου και να το προσέξεις. Κι αν συλλάβεις την εικόνα για πάνω από ένα λεπτό, μαγεύεσαι. Κοιτάς γύρω σου τότε τα άλλα μυρμήγκια να εκτελούν σκυφτά τις εργασίες τους κι αναρωτιέσαι:

 Ε! στραβάδια! Ρε σεις δεν το βλέπετε; Ρε πετάχτε για λίγο τα καλούπια σας και δείτε την Θεά με τον Θεό! Ρε σεις σπάνε πλάκα με την τύφλα σας! Βγάζετε ο ένας τα μάτια του άλλου…να τώρα δα σας ακούω πάλι να τσακώνεστε. Σαπίζετε στο χώμα και η Γη με τον Ουρανό συνεχίζουν να κάνουν έρωτα!

Τους βλέπεις και θες να χαθείς κι εσύ στα αιώνια νερά του έρωτά τους. Κι ο ήλιος τους κάνει χάζι. Απλώνει τις ηλιαχτίδες του και σας χαϊδεύει για να σηκώσετε τα μάτια και να δείτε την μαγεία που εκτυλίσσεται μπροστά σας.

 Και μαζεύονται τα σύννεφα κι αποφασίζουν να γίνουν ένα. Μπας και σας τρομάξουν κι αναγκαστείτε να σηκώσετε τα μάτια ψηλά. Αλλά εσείς εκεί. Απτόητοι. Προσηλωμένοι στους τιποτένιους τσακωμούς σας, στην αυτολύπηση σας, στους μηδαμινούς ερωτές σας.

 Γιατί ο έρωτας “ με πήρε, δεν με πήρε τηλέφωνο” είναι μηδαμινός σε σχέση με τον αιώνιο έρωτα Ουρανού και Γης. Κι είσαι στο τσακ να ουρλιάξεις: Βρε θλιβερές υπάρξεις βουλώστε το λίγο. Βυθιστείτε στην σιωπηρή μαγεία. Δεν ακούτε τον ήλιο που βροντοφωνάζει: ε! Άνθρωποι! Τι στο διάβολο κάνετε εκει κάτω;

Ιανουάριος, θεός Ιανός και νέα ξεκινήματα

Πολλοί δεν γνωρίζουν ότι ο μήνας Ιανουάριος οφείλει το όνομα του στον Ρωμαϊκό θεό Ιανό (Janus). Ήταν ο θεός όλων των ενάρξεων και των διαβάσεων, όπως είναι οι θύρες, οι πύλες και οι γέφυρες. Κατά τη διάρκεια των θυσιών το πρώτο μέρος της προσφοράς αφιερωνόταν πάντα στον Ιανό και κατονομαζόταν πρώτος σε κάθε κατάλογο θεοτήτων.

Επίσης, η πρώτη ημέρα του έτους, η έναρξη της νέας χρονιάς και ο Ιανουάριος ήταν αφιερωμένος σε αυτή τη θεότητα.
Η προφανής σύνδεση του ονόματός του με την ετρουσκική λέξη jauna, που σημαίνει θύρα τον καθιστά ως κατά κάποιο τρόπο θυρωρό στην έπαυλη της ψυχής μας.

Σε κάθε μικρό βηματάκι κατά τη διάρκεια της ζωής μας, βρισκόμαστε στο κατώφλι ενός σωρού πιθανοτήτων κι ευκαιριών κι ο Ιανουάριος συγκεντρώνει όλες εκείνες τις ενέργειες που θα μας συντονίσουν να τις αντιληφθούμε και να κατασταλάξουμε.

Η πανσέληνος του Ιανουαρίου (που φέτος πέφτει στις 24) είναι αφιερωμένη από πολλούς λαούς στους λύκους (wolf moon) και μάλιστα οι Μεσοαμερικάνοι το έχουν ως ζώδιο και totem animal.

Τον μήνα αυτόν οι λύκοι λόγω των παγερών καιρικών συνθηκών, κάνουν πιο ξεκάθαρες τις ιαχές τους και φυσικά πιο ανατριχιαστικές από ποτέ.

Σε μας βέβαια μπορεί να ακούγονται τρομαχτικά δυνατές αλλά ουσιαστικά είναι το κάλεσμα στην Σελήνη να ρίξει το φως της και να φανεί σαφέστατα η κυριαρχία της αγέλης. 

Κάπως έτσι επειδή ο Ιανουάριος είναι ο μήνας που κάνουμε ξεκαθαρίσματα και νέα ξεκινήματα, είναι ένα κάλεσμα στο Φεγγάρι του Λύκου που αντηχεί ως τα πιο παγωμένα μύχια της ψυχής μας, ένα κάλεσμα να αποσαφηνιστεί ποιες πόρτες θα κλείσουμε και ποιες θα ανοίξουμε.

Οι σκέψεις σου βρίσκονται σ' ένα κυκλώνα παρορμητικότητας κι επειδή τα πάντα γυρίζουν, πιθανόν να σου ξεφύγουν σε αγαπημένα άτομα, λέξεις που δεν θα ήθελες.

 Υπάρχουν έντονα στιγμές συναισθηματικής υπερέντασης που  δυσκολεύεσαι να πάρεις μια απόφαση,όπως ο λύκος που βρίσκεται σε επαγρύπνηση ως προς ποια κατεύθυνση θα στραφεί για ν' αρπάξει την λεία του.

Βρες χρόνο να ηρεμήσεις τα τεντωμένα νεύρα σου. Ο Λύκος που θεωρείται κατεξοχήν παράδειγμα κυνηγού, μας διδάσκει ότι μόνο με χαλαρωμένους μύες (ήτοι σκέψη), κατατροπώνει κάποιος την λεία του.

Μπορείς να οραματιστείς μια περιστρεφόμενη πόρτα σαν αυτές που έχουν τα μεγάλα ξενοδοχεία ή καταστήματα. Αυτή η πόρτα είναι μόνο δικιά σου κι ανοίγει την έπαυλη της ψυχής σου οπότε παρατήρησε εκτενώς τα χαρακτηριστικά της όπως το πόμολο ή από τι γυαλί είναι φτιαγμένη.

'Απλωσε το χέρι σου και κάνε την θύρα να περιστραφεί. Καθώς γυρίζει συγκεντρώσου στις αντανακλάσεις του παρελθόντος και σε όλες τις εικόνες με τις πιθανότητες του παρόντος. Ενόσω υπνωτίζεσαι από το γύρω γύρω όλοι, στη μέση θα εμφανιστεί, όχι ο Μανώλης, αλλά η αντανάκλαση αυτού που σε προβληματίζει πιο έντονα.

 Κράτα σταθερή την πρόθεση σου να αποκομίσεις μια ξεκάθαρη οπτική του τι να επιλέξεις. Όσο περισσότερο βυθιστείς στις εικόνες που στροβιλίζουν στο υποσυνείδητο σου, οι κατάλληλες λύσεις θα εναποθετηθούν απαλά στην πόρτα σου σαν νιφάδες χιονιού.

Βγάλε την εσωτερική σου ιαχή, αυτή του λύκου για να καταστήσεις σαφές, κυρίως στον εαυτό σου, ότι είσαι απόλυτα ικανός να κυριαρχήσεις πάνω σε οτιδήποτε σου στέκεται εμπόδιο.

O μύθος του ΓΚΥ

Το αρκουδοπούρναρο ή αλλιώς Αγκάθι του Χριστού έχει μείνει τελικά πιο γνωστό ως Γκυ. Η αγγλική του ονομασία είναι Holly, καθώς η ιερή λόγχη του θεού Όντιν φτιάχτηκε απ’αυτό. Καυτές κομπρέσες απ΄τα φύλλα και τον φλοιό του γκυ απαλύνουν τους πόνους των θλάσεων όμως οι κόκκινοι καρποί του είναι δηλητηριώδεις.

Κάποτε η Φρίγκα, σύζυγος του Όντιν, προφήτευσε τον επερχόμενο θάνατο του αγαπημένου της γιου Μπαλντούρ και για να το αποτρέψει έκανε το εξής: ανάγκασε όλα τα έμβια όντα, φυτά και ζώα, να της υποσχεθούν ότι δεν θα συνέβαλλαν στον θάνατο του.

 Όμως παρέλειψε κάποιο κι αυτό ήταν το γκυ. Ο δόλιος θεός Λόκι γνωρίζοντας αυτή την λεπτομέρεια, κατασκεύασε ένα βέλος με το δηλητήριο των καρπών του Γκυ. Έπειτα το τοποθέτησε στο χέρι του τυφλού Όντορ, θεού του σκότους κι αδελφό του Μπαλντούρ.

Ο Λόκι προσφέρθηκε να μάθει στον Όντορ να εκτοξεύει βέλη και καθοδήγησε το χέρι του με το δηλητηριασμένο βέλος κατευθείαν στην καρδιά του Μπαλντούρ. Η οδύνη τότε της μάνας μετατράπηκε σε οργή και καταρράστηκε το φυτό αντί για λευκοί, οι καρποί του να είναι μόνιμα κόκκινοι και ματωμένοι.

 Τα δάκρυα της Φρίγκα ήταν τόσο γοερά που το ίδιο το φυτό λυπήθηκε την πενθούσα μητέρα κι επανέφερε τον Μπαλντούρ στην ζωή. Η Φρίγκα τότε το μετέτρεψε σε σύμβολο αγάπης κι ελπίδας κι υποσχέθηκε ένα φιλί κάθε φορά που θα βρισκόταν κάποιος κάτω απο κρεμασμένο γκυ.

ΑMOR=MORS Αγάπη και Θάνατος

Ξυπνώντας σήμερα, έφτιαξα καφέ και κάθισα να ερευνήσω τις ομοιότητες μεταξύ των θεαινών του θανάτου όπως την Morrigan, Ixtab των Αζτέκων, Rhiannon και Kali.

Καθώς δεν παρακολουθώ τηλεόραση, ενημερώνομαι απ΄τα blog και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για το τι γίνεται στον κόσμο. Ανατρίχιασα με τις επιθέσεις στο Παρίσι και πάγωσε το αίμα μου όχι τόσο για τις ίδιες τις επιθέσεις....όσο για το γεγονός ότι μπαίνουμε στο κατώφλι του τρίτου παγκόσμιου κι είναι τόσο οφθαλμοφανές. Τα deathly hollows δεν είναι πλέον μόνο στις ταινίες του Harry Potter...είναι εδώ ανάμεσα μας.

Σκουλήκια γεμάτα μίσος οπλισμένα απ΄την ίδια την Αμερικάνικη κυβέρνηση αφανίζουν τους υπόλοιπους που εμείς φυγαδεύουμε και η Αμερική και καλά τους κάνει ντα.

Ένα πολύ ωραία ενορχηστρωμένο εργάκι για να σφαχτούμε μεταξύ μας, γιατί γίναμε και πολλοί έτσι που πολλαπλασιαζομαστε ανεξέλεγκτα και δεν αφήνουμε τους ολιγάρχες να γευτούν το Κέρας της Αμάλθειας με την υσηχία τους.

Κάποτε κάποιοι λαοί πίστευαν σε μια Βαλχάλα, τον παράδεισο που συγκεντρώνονταν οι γενναίοι πολεμιστές διαλεγμένοι απ΄τις Βαλκυρίες και έχαιραν της εκτίμησης του Οντίν.

Κάποτε ο Άδης του κάτω κόσμου αποκαλούνταν Πλούτωνας διότι μέσω του Θανάτου πλούτιζαν οι θνητοί με σοφία μέχρι ο Ζαγρέας Διόνυσος να τους ενσαρκώσει στην επόμενη ζωή για να λάβουν κι άλλα μαθήματα.

Σ'αυτο τον κατακλυσμό θανάτου δεν υπάρχει ενσυνείδητη μάθηση. ΟΙ ΠΑΛΙΟΙ ΘΕΟΙ ΠΕΘΑΝΑΝ κι επικρατουν ο θεός του Χρήματος και του Λήθαργου. Της λήθης δηλαδή του τι σημαίνει άνθρωπος εξαρχής.

Η Morrigan ή Μοrgana ήταν οι τριπλή θεά της Ζωής, Θανάτου κι Αναγέννησης, προστάτρια των γενναίων πολεμιστών...αλλά εδώ πλέον δεν υπάρχουν γενναίοι πολέμιοι. Μόνο κλικ και μπουμ.

Κλικ και μπουμ απ΄τις επιθέσεις αέρος και τις βόμβες, κλικ και μπουμ απ΄τους οπλισμένους αυτόχειρες ως απάντηση.

Σίγουρα όταν οι Αζτέκοι τιμούσαν την θεά της Αυτοκτονίας Ixtab, δεν είχαν κάτι τέτοιο στο μυαλό τους.

Και οι Βanshees του Θανάτου δεν ηχούν πια καθώς είμαστε αποροφημένοι στη νάρκη των selfies. Απομονώμαστε στο Εγώ μας κι αρνούμαστε να δούμε το Ολοφάνερο: Ότι όλα αυτά γίνονται με την συναίνεση μας. Εμείς ανεβάζουμε την δόνηση του Φόβου με το να τσακωνόμαστε με τον γείτονα, με τον συνάδελφο, με τον συγγενή, για τον πιο ηλίθιο λόγο. 

Ας το σκεφτούμε όλοι αυτό καθώς θα γεμίζουμε τις καφετέριες στην ηλιόλουστη Αθήνα και θα κριτικάρουμε ανούσια πράγματα κουτσομπολεύοντας.

Δεν είναι η ώρα για να τρομοκρατηθούμε απ΄τον οποιοδήποτε πιο μαυριδερό απο μας. Αυτό ακριβώς επιθυμούν αυτοι που πατάνε το κλικ κι αφανίζουν ολόκληρες πόλεις. 

Είναι επιτακτική ανάγκη να αγαπήσουμε και να αγαπηθούμε. ΚΑΘΑΡΑ ΚΙ ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ. Όχι μόνο αναρτώντας prayers to Paris, συνεχίζοντας να προσπερνάμε τους πρόσφυγες ενώς ανούσιου πολέμου.

Επιβάλλεται να ανεβάσουμε την δόνηση της Αγάπης, χαλώντας τους έτσι τα σχέδια. Είθε σήμερα στις καφετέριες που συχνάζουμε να μιλήσουμε για Έρωτα κι Αγάπη, όχι για θάνατο. AMOR=MORS και το αντίθετο. Ας μην προσευχηθούμε υποκριτικά για Ειρήνη στον κόσμο αλλά για την ειρήνη μέσα μας. Όπου τίποτε και κανένας δεν θα μας πειράζει ουτως ώστε να κουρδίζει την δόνηση του μίσους τροφοδοτώντας με αυτόν τον τρόπο το κλικ και μπουμ.

MORS=AMOR κάποια παιδιά πνίγηκαν κολυμπώντας προς την Μυτιλήνη, και κάποιοι νέοι πέθαναν διασκεδάζοντας σ' ένα μπαρ. Είναι στο χέρι μας να μην τους κάνουμε μάρτυρες φόβου και μίσους. Πέθαναν άδικα αλλά ας γίνουν τουλάχιστον οι ψυχές τους σύμβολα συγχώρεσης απο μας για μας. 

Γιατί συγχωρόντας τους άλλους αγαπάμε τον εαυτό μας κι απλώνουμε αυτή την αγάπη εξωτερικά στους χώρους που κινούμαστε. AMOR εδώ και τώρα λοιπόν.

Τι σχέση έχουν ο θεος Διόνυσος, η Poison Ivy της Marvel και το Κέλτικο Ωροσκόπιο;

O μύθος του Διονύσου ξεπερνάει σε αποτρόπαιες εικόνες ακόμα και τις ταινίες του Q.Tarantino, γι’ αυτό και είναι αδαές να πιστεύουμε ότι οι Έλληνες σκαρφίζονταν τέτοια μακάβρια παραμύθια χωρίς να υπάρχει στο βάθος κάποιος συμβολισμός.

Ο Διόνυσος είναι υιός του θεού Διός και της Νύμφης Σεμέλης, θυγατέρα του Κάδμου, ο οποίος έκτισε τις εφτά πύλες της Θήβας. Εξ’ ου και η φράση από τις ‘’Βάκχες’’ που δια στόματος Μαρίας Λεκάκη έγινε pop: «σκύλες της Λύσσας, στο βουνό αμοληθείτε πού 'χουν σύναξη οι κόρες του Κάδμου!»

Η ιστορία θέλει και πάλι την ζηλόφθονη σε όλους τους μύθους Ήρα, να επεμβαίνει μαθαίνοντας για το ειδύλλιο ενώ η Σεμέλη είναι ήδη έγκυος στον Διόνυσο. Παριστάνοντας την γριά οικονόμο της, της λέει πως δεν την πιστεύει ότι ο Δίας είναι ο πατέρας του παιδιού της και την παρακινεί να του ζητήσει να εμφανιστεί μπροστά της σε όλο του το μεγαλείο.

Ο Ζευς συμβολίζει το πρωταρχικό Κοσμικό Πυρ, το οποίο ενώνει, ζευγνύει και συγκροτεί τα πάντα, δίνοντας μορφή στον Κόσμο. Η Σεμέλη ούσα θνητή δε δύναται να αντέξει τη λάμψη του Κοσμικού Πυρός και κατακαίγεται από αυτό. Ο θεός Ζευς σώζει τον Διόνυσο ως έμβρυο και τον τοποθετεί στο μηρό του. Πλέον ο Διόνυσος φέρει μέσα του το θεϊκό στοιχείο του Ζηνός γι’ αυτό και αποκαλείται «διμήτωρ» ή «δισσότοκος».

Ως μωρό «Ζαγρεύς» (κυνηγός των ψυχών), κοίταζε ένα καθρέφτη. Εκείνη ακριβώς τη στιγμή οι Τιτάνες όρμησαν καταπάνω του με τα μαχαίρια τους, για να τον σκοτώσουν. Τότε ο μικρός Θεός για να τους αποφύγει άρχισε να μεταμορφώνεται: έγινε έφηβος Δίας, Κρόνος, φίδι με κέρατα, άλογο, τίγρη, ταύρος. Η Ήρα παρ' όλα αυτά ενθαρρύνει τους Τιτάνες να μη διστάσουν, κι έτσι με διαταγή της κομματιάζουν το Ζαγρέα την ώρα που είχε τη μορφή ταύρου, έβρασαν το κρέας του και το έφαγαν. Ανατριχιάσατε ε; Έχει και συνέχεια:

Όταν ο Δίας κατάλαβε τι συμβαίνει από τη μυρωδιά, κατακεραύνωσε τους Τιτάνες και ανέθεσε στον Απόλλωνα να θάψει τα υπόλοιπα μέλη του στον Παρνασσό. Την καρδιά του Ζαγρέα, που είχε μείνει ανέπαφη, την έκλεψε η Αθηνά και την πήγε στο Δία, ο οποίος κάνοντάς την σκόνη πότισε τη Σεμέλη, όπου ξαναέμεινε έγκυος στο Διόνυσο.

Οι Τιτάνες είναι ναι μεν φοβεροί στην όψη αλλά στην ουσία αντιπροσωπεύουν τις ζωώδεις έμφυτες ορμές που δεν αφήνουν την Διάνοια (Νους Δία) να εξελιχθεί.

Ο Διόνυσος όμως ( αναγραμματισμός του «Διός Νους») είναι κάτοχος και φύλακας των μυστηρίων της ζωής και του θανάτου, το θείο πνεύμα σ’ εξέλιξη μέσα στο σύμπαν, η καρδιά του οποίου πρέπει να αναζητηθεί με σκοπό την αναγέννηση του ανθρώπινου πνεύματος και την εξάγνιση της ψυχής.

Παρουσιάζεται ως εύθυμος θεός που επισκεπτόταν πολλές χώρες και πολιτείες για να μάθει στους ανθρώπους πώς να καλλιεργούν τα κλήματα και πώς να φτιάχνουν από τους καρπούς το κρασί. 

Πέρα απ’ το αμπέλι όμως, έμβλημα του είναι και ο κισσός. Σε πολλές παραστάσεις εικονίζεται ο Διόνυσος και η ακολουθία του στεφανωμένοι με κισσό.

Ο κισσός χρειάζεται και υγρασία για να αναπτυχθεί και εδώ βλέπουμε και έναν συμβολισμό που είναι διάχυτος στην ελληνική Γραμματεία, τη Συνεχή Ουσία ή Ύδωρ. Ο Πορφύριος αναφέρει [Περί του άντρου των Νυμφών, 5] ότι το ρέον ύδωρ, η υγρασία των σπηλαίων, συμβολίζει την αμορφοποίητη ύλη, λόγω της ρευστότητάς του.

 Ο Πλούταρχος [Περί Ίσιδος και Οσίριδος, 365Α) αναφέρει ότι οι Έλληνες δε θεωρούνε τον Διόνυσο μόνο κύριο του οίνου «αλλά και πάσης υγράς φύσεως». Έτσι και η ψυχή, στην αρχή είναι ακόμα «υγρή», «ρευστή», αμορφοποίητη και όταν αρχίζει και ενεργεί ο θεός Διόνυσος, η ψυχή αρχίζει και εξελίσσεται.

Όπου και να έψαξα στην Κέλτικη μυθογραφία για τη σύνδεση του κισσού με το αμπέλι, δεν βρήκα κάτι άλλο πέρα απ΄τον δικό μας ελληνικό μύθο της ιδιότυπης γέννησης του Διονύσου, θεού του κρασιού.

‘Άλλωστε είναι γνωστό ότι το folklore τους συγκλίνει πολύ με το δικό μας.

«Heed ye flower, bush and tree, by the Lady blessed you’ll be» γράφει το Wiccan Rede, το Πιστεύω των νεοπαγανιστών, που έχει καταβολές από την παράδοση των αρχαίων Δρυιδών.

«Φρόντιζε το λουλούδι, τον θάμνο και το δέντρο και θα είσαι ευλογημένος απ τη Γαία».

Bush βέβαια αποκαλούν και τον κισσό στ’ αγγλικά κι από παλιά τοποθετούσαν το έμβλημα του κισσού έξω από ταβέρνες, για να δηλώσουν ότι διέθεταν εξαιρετικό κρασί.

Ο Κισσός λόγω της ικανότητας του να μπορεί να αναρριχηθεί παντού και της ανθεκτικότητας του, συμβολίζει την ισχυρή θέληση να υπερβαίνουμε κάθε εμπόδιο. Μπορεί να ευημερήσει σε οποιοδήποτε μέρος, εκεί που κανένα άλλο φυτό δεν μπορεί να επιβιώσει γι’ αυτό και αντιπροσωπεύει την αναζήτηση της ψυχής για φώτιση. ‘Άνθρωποι γεννημένοι στις μέρες που κυριαρχεί το φυτό (30/9-27/10) στο Κέλτικο Ωροσκόπιο,έχουν εξαιρετικές ικανότητες δικτύωσης και την τάση να χειραγωγούν τους γύρω τους, για να πετύχουν τον σκοπό τους. Εδώ είναι σημαντική η λεπτή διαφορά στις ισορροπίες. Να κατέχεις την τέχνη να χρησιμοποιείς τις χειραγωγικές σου μεθόδους για θετικούς σκοπούς και για να εξελίξεις τον εαυτό σου.

To φύλλο του κισσού ανάποδα μοιάζει με πεταλούδα, γι’ αυτό και οι Κέλτες τα συνέδεσαν. Η πεταλούδα συμβολίζει τον κύκλο της αναγέννησης, την μεταμόρφωση, την ελευθερία και το να ζεις την στιγμή. Πολλοί βέβαια έχουν μπερδέψει την τελευταία ρήση με τον αυθορμητισμό και το να κάνεις ότι σου κατέβει. Να ζεις τη στιγμή σημαίνει να ζεις στο Παρόν, να είσαι δηλαδή ενσυνείδητος στο κάθε τι που κάνεις χωρίς να ενεργείς ρομποτικά σκεπτόμενος το παρελθόν ή το μέλλον.

Οι νεότεροι γνωρίζουν τον δηλητηριώδη κισσό μέσω της Poison Ivy, αισθησιακής ηρω’ι’δας της Marvel. Mια μοντέρνα αντιγραφή των Μαινάδων, ή Βακχών που έπιναν το τοξικό μέρος του κισσού για να έρθουν σε κατάσταση μέθης και να γίνουν ένα με το Θείο. Μεθ- ίσταμαι= μετακινούμαι, αλλάζω στάση, αλλάζω οπτική.

 Το μήνυμα εδώ βέβαια δεν είναι να γίνουμε στουπί στο μεθύσι για να ενεργήσει η Διονυσιακή θέωση, αλλά να κατακεραυνώσουμε τα βίαια ένστικτά μας όπως έκανε ο Δίας στους Τιτάνες.

Να κομματιάσουμε επίσης τις διαστρεβλωμένες μας πεποιθήσεις (αυτό συμβολίζει ο καθρέφτης σύμφωνα με τον Πλωτίνο Εννεάδες, 4, 12) αλλιώς το τίμημα (Βακχική τρέλα) θα το πληρώσει όποιος δεν ξέρει πώς να κοιτάξει το θεό ίσια στα μάτια, ώστε να ανακαλύψει τον έσω εαυτό του.